Starorobociański Wierch

Starorobociański Wierch (2176 m) to najwyższy szczyt w polskiej części Tatr Zachodnich, leżący w grani głównej na granicy ze Słowacją. Nazwa pochodzi od Hali Stara Robota w dolinie u jego stóp, śladu dawnych, prawdopodobnie XVI-wiecznych, prac górniczych przy wydobyciu rud metali. Z centralnie położonego szczytu roztacza się jedna z najszerszych panoram Tatr, obejmująca zarówno pasmo Zachodnie, jak i Wysokie.